Afgelopen weekend hebben wij (Esther en ik) een heuse Disco Party gegeven voor vrienden en familie. De after-party zal hier op de web-log plaatsvinden.
Op de uitnodiging stond: Dress to Impress, en dat waren de meeste ook.
Het swingde helemaal de pan uit met de muziek uit de jaren '70. Denk aan Dancing Queen van Abba en Stayin Alive van de Bee Gees. (Sorry buurtgenoten als we vergeten waren om het door te geven)   
   Het werdt wel een beetje oppassen geblasen bij Kung Fu Fighting van Carl Douglas. WIE? Ja, Carl Douglas. Geen bekende naam maar heeft wel deze super-hit gezongen.
Marieke moest wel oppassen met de trouwjurk van haar moeder (midden uit de jaren '70). En vooral als anderen haar been gaan vasthouden.
Normaal in het dagelijksleven heeft GJ geen haar op zijn hoofd. Nouja, een paar milimeter dan. Toch stond het hem erg goed om eens goed behaard te zijn. GJ, je vrouw vond het weer eens wat anders. Ik zag ze al verdwaald kijken...   
   Van links naar rechts: Joyce (vrijgezel en altijd lache), Christel (d'r net-zo-gezellige tweelingzus), Yvon (heeft de naam Kobuz bedacht) en Elly (zeer toffe meid die je gegarandeerd jonger schat dan dat ze is). O-ja, op de achtergrond in het midden, das mijn moeder.
De snacks smaakte voor geen meter. We hadden een kaas-plankje, vlees-plankje en vis-plankje. Marco T zal wel kieskeurig zijn, of vergeten zijn om zijn handen te wassen na de WC.
Marcel V, waar was je nou? We hadden extra vis geregeld voor jou.
  
   Ron smaakte beter, volgens Maarten.
Gedeeltelijk ben ik het met Maarten eens. Ron heeft me geholpen met het uitzoeken van het bier. Landfurst Pils uit Duitsland. Voor nog geen euro per liter hadden we heelijk getapt bier.
Maarja, na bijna 40 liter was het voor sommige toch iets teveel. Hans dacht dat hij met zijn superkrachten wel een lampje kon losdraaien. Ik hoop maar dat hij donderdag hersteld is als hij in het vliegtuig naar Canada zit.   

>>> The movie (2,5 min) <<<

Een beetje straatmuzikant kan de mensen niet meer amuseren met een accordeon of een blokfluit. De mens wilt sensatie, en dat krijgen we ook...

Zie hier: straatmuzikant (zet je geluid aan)

Ik heb een aantal dagen geleden mijn brander kapot gebrand. Het was een erg hete zomeravond en ik moest nog zo'n 10 cd’s branden voor de disco party. De eerste 5 gingen zonder problemen, maar toen kreeg ik een schrijffout. Daarna even niets gedaan en ik kon weer 3 cd's branden waarna een meer permanente fout tevoorschijn kwam. Achteraf bleek meer dan de helft van de gebrande cd's niet leesbaar te zijn. Ik heb dus mijn brander kapot gebrand.

Inmiddels heb ik een nieuwe brander besteld bij mijn collega M. Veldhuijzen. Ik kan natuurlijk naar de winkel gaan om er snel een van de schappen te trekken, maar ik kan beter mijn collega helpen met zijn business (sorry Don).

Al eeuwenlang bestaan er spreekwoorden. Maar de meeste spreekwoorden zijn al stok oud. Komen er ook wel eens nieuwe spreekwoorden bij? Worden oude spreekwoorden ook wel eens vernieuwd?



Laten we eens een poging wagen:

  • De Euro middenweg.
  • Als de as breekt, valt de MPV.
  • Zijn hotelletjes op het droge hebben. (Vroeger hadden de boeren schapen, tegenwoordig hebben de miljonairs hotels)
  • Wie een kuil laat graven voor een ander valt er zelf in. (Tegenwoordig wordt alles uitbesteedt. Dus ook het graven)
  • Ik heb de MP3 speler horen spelen, maar weet niet waar die ligt.
  • Als er weer een ongeluk is gebeurd, zet men er stoplichten neer. (Als het kalf verdronken is dempt men de put)
  • Als twee honden vechten voor een Pedigree Dentastix, loopt de derde er mee heen.
  • Hoge bomen vangen veel ozon.


En voor de techneuten:

  • Oost west, localhost best.
  • Hoe zit de USB-stick in de PC (Hoe zit de vork aan de steel)




Bedenk zelf ook maar eens een modern spreekwood en laat het achter in de reacties.

Voor dat je het in de gaten hebt, maak je je al schuldig aan kinderarbeid. Ik kan er niet meer onderuit. Onderstaande foto's zijn het bewijs.


Hier moet Janne onder zware omstandigheden met de hamer op een plank slaan. Ik weet nog niet wat ze aan het maken is, maar het was wel erg belangrijk. Er was zoveel lawaai, dat ze oorkleppen op moest. Het was er ook veel te stoffig, maar er was geen geld voor een stofmasker.

Working at the car-wash. Er zijn zelfs liedjes over geschreven, maar die gingen niet over kinderarbeid. Toch heeft Janne mee geholpen op de auto schoon te wassen.

Toen ik zei dat ik wel bovenop zou wassen en dat zei dan de deur moch wassen, liep ze het hoekje om. Daar ging ze de voordeur wassen. Ook handig.

De dieren moeten ook verzorgd worden, en dat doen we natuurlijk niet zelf. Ook daar hebben we kinderen voor. Ze noemen het tenslotte niet voor niets een kinderboerderij.

En na al dat harde commanderen heb ik wel even rust verdiend. Toch?

Het zit er weer zo goed als op. Esther is nu de laatste bonnen op aan het maken want ik ben simpel gezegd: KAPOT. Veel op de been geweest, laat thuis, kinderen vroeg wakker... En zo zijn we beide twee avonden eruit geweest.

Maar, het was weer een bere gezellige zomerparkfeesten. Om een impressie te krijgen van de sfeer, kijk maar eens op Abolais Panoramas.

Behalve mijn vaste vriendenkring heb ik Rowdy nog gezien bij het vrienden-podium. Die kom ik bijna altijd wel tegen met Venlose feesten. Echt een feestbeest. Ook kwam ik een klant tegen die normaal heel veel gezag uitstraald door zijn houding en klederdracht. Nu zag ik hem in een shirtje met een tatoo op zijn arm. Zo zie je maar dat mensen in het zakenleven en prive vaak twee 'persoonlijkheden' hebben.

Op de vrijdag avond heb ik nog in de regen naar White Cowbell Oklahoma uit Canada staan kijken. Een stelletje stoere mannen die op gitaren staan te jengelen. Op onderstaande foto's zie je ze in actie.
 
Terwijl ik met Joyce en Ellie (schoonzus en vriendin) op de voorste rij stond, gingen de White Cowbell's met een moterzaag een grote wc-rol klein zagen. Dat gaf heel veel papier zooi wat wel lache was. Maar daarna gingen ze in een meloen zagen. Dat was gewoon ranzig voor ons op de voorste rij. Gelukkig was er nog iemand met een paraplu waar ik onder kon schuilen. We konden er wel om lachen.

Ik kijk al uit naar de zomerparkfeesten van volgend jaar.

Het feest waar Venlo het hele jaar naar toe leeft: De Zomerparkfeesten. Dit jaar werdt de opening verricht door een project van Twan Mientjes die helaas dit jaar nog is overleden. Ter ere van Twan werdt zijn project alsnog uitgevoerd op de Zomerparkfeesten. Vele nummers van het studioalbum Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band uit 1967 (dat nooit live is uitgevoerd) zijn door Twan in een Venlo's jasje gestopt.


Voor mij iets minder gunstig, want we hebben geen kinderoppas kunnen vinden. Alle familie en vrienden die normaal bijspringen als we zonder kinderen de deur uit willen waren:

  • in het park aan het genieten van Serzjant Paeper
  • bezig met andere bezigheden
  • of zijn niet gevraagd om op te passen

Nou-ja, kan gebeuren. Normaal zitten we helemaal niet verlegen om oppas, maar het kan natuurlijk niet altijd mee zitten.

Zaterdag zal Esther met Wendy gaan shoppen in A'dam. Hopelijk is ze 's avond zo kapot dat ze thuis blijft terwijl ik ga joetse (schuepe voor de Brabos).

  Zo nu en dan gaan we met de vrienden van scouting Miguel Pro eens een activiteit doen. Vroeger waren we bijna allemaal lid en daarna nog jaren leider. Tegenwoordig zijn we iets passiever maar niet ingedut. Toch proberen we nog eens per maand een actief programma te draaien.

Op 24 juni zijn we met deze vriendengroep een toren gaan sjorren. Maar niet dat kinderspel dat de Scouts altijd doen, maar een toren die echt de hoogt in gaat. Het was een idee van Marco T. om een toren te gaan sjorren. Zelf dacht ik dat het een torentje van 4 meter zou worden en dat we er nog wat attributen bij zouden maken zoals schommels en hangmatten. Maar hij pakte ietsjes groter uit...
  


  
We hebben het groepsrecord van 13 meter verbroken met een nieuw hoogste punt van 15 meter! Het hoogste punt waar je met je voeren op kunt staan was zo'n 12 meter.
Van al dat hard werken wordt je toch wel moe. Gelukkig werden we goed verzorgd. Een beetje schommelen op een hangmat was dan ook erg relaxed. Ik werd geduwd door mijn dochter en een kleine meneer Schoones. Beter kun je het toch niet hebben, he.  
  's Avonds zijn we met z'n allen gaan BBQ'en. Daar komen natuurlijk de nodige biertjes bij kijken. Terwijl we overdag heel voorzichtig te werk gingen met klimmen en zekeren, was dat 's avonds niet meer zo'n probleem. Zonder aarzelen klommen we tot in de top van de toren. Doordat er een +/- 1000W lamp onder de toren lag, kreeg je bijzonder fraaie foto's.

Als er nog medewerkers zijn die een CD met foto's willen ontvangen, geef het dan even door per e-mail of reactie. Ik heb de foto's van Geert-Jan, Esther, Paul en Sharon.

Vanuit de top van de toren die net over de bomen heen komt is onderstaande foto gemaakt. Een mooie sky-line van Venlo bij zonsondergang.