Dit weekend heb ik even de winterbanden van mijn oude auto (Suzuki Baleno) tevoorschijn gehaald, om er een foto van te maken voor op Marktplaats. Zie hier voor de advertentie.

Toen mijn zoon dat zag, wou die ook met de banden op de foto. Ik heb hem nog geprobeerd uit te leggen dat ik alleen de winterbanden wil verkopen, en niet hem erbij…

Janne is op een feestje, tijdens het schommelen, tegen de andere schommel gebotst. Net naast het oog. Met als resultaat, een mooi blauw oog.

Maar laat dat nou net gebeuren 2 dagen voor de school-fotograaf komt.

Ieder jaar kijken we uit naar de school-foto’s hoe onze moppies er op staan. Natuurlijk koop je die foto’s. Maar dit jaar…??? Eerst zien, dan kopen. Ik denk dat we ze toch wel kopen, al is het alleen maar voor het verhaal dat er achter zit.

Dit doet me denken aan vroeger, toen ik een keer uit een boom ben gevallen. Ik kon de eerste minuut amper ademen, had daarna enkele uren koppijn en had pijn aan mijn gewrichten. Toen ik thuis kwam, was mijn moeder vooral boos dat ik zo’n stunt enkele dagen voor de communie kon uithalen.

2de Paasdag zijn we met vrienden naar boerenpretpark Irrlandgeweest. Wat een tegenvaller. De kinderen konden nog niet eens zelf op de trampoline klimmen.

Vervolgens hebben ze i.p.v. een ballenbak, een grote maisbak. Dus je komt thuis, gaat naar de wc, en de wc ligt vol met mais.

En tot overmaat van ramp, hebben ze i.p.v. een klimtoestel, gewoon enkele strobalen opgestapeld. Dus de kinderen (en papa) zitten onder de stro.

Het begon als een goede grap, maar het liep uit op een heuze iglo.

Eerste kerstdag bij mijn ouders, met vele centimeter sneeuwval, was mijn vader al begonnen met sneeuwruimen en de eerste drie lagen van een iglo.

Toen mijn broer en ik met beide gezinen aan kwamen, zijn we niet eerst naar binnen gegaan voor koffie, maar gelijk begonnen met verder bouwen.

We hebben diverse technieken geprobeerd om de sneeuw die niet plakt, beter te laten plakken… Beste oplossing: niet teveel moeite doen, zet de sneeuwblokken voorzichtig neer, en geef het een paar uur om zich te zetten.

Met het dak hebben we een beetje vals gespeeld. Er ligt een plank bovenop, met daar weer sneeuw op. Als ik dit niet had geschreven, had je waarschijnlijk niets in de gaten gehad…

Wie heeft het hier het koudst? Janne of de sneeuwpop?

Mijn dochter knutselt graag. En niet zo zuinig…

Laats bij een barbecue bij vrienden (als je je nu gepasseerd voelt omdat ik niet bij jou ben komen barbecueën, nodig me dan eens uit) heeft ze deze mooie decoratie op het bord gemaakt. Het kunstwerk bestaat uit wortel, slangkomkommer, kipfilet, perzik en ananas.

Klik op de foto voor een uitvergroting.

Vandaag ben ik gaan varen met een platbodem in de Biesbosch.

Na een nacht stevig stappen (zie vorige artikel) zijn we er op uit gegaan in de Biesbosch. Het weer was er niet helemaal naar, maar we hebben toch nog zeker een uur rond kunnen varen.

Deze platbodem (waarvan ik de exacte naam even ben vergeten), is gebouwd door de vader van een vriend van mij. Jan Moorhoff heeft er 14 jaar over gedaan om vanaf niets tot deze boot te komen. Zijn levenswerk en passie. Omdat het een platbodem is, heeft hij zwaarden (houten planken aan de zijkant) voor stabiliteit in wildere wateren. Hij bied slaapplaats voor 2 a 3 personen, en is uitgerust met koelkast, wc, tafel en banken.

Ik heb zelf achter het roer mogen staan voor het grootste deel van de tocht. Het mag dan wel een zeilboot zijn, maar zonder wind kom je niet ver. Daarom hebben we op diesel gevaren.

Ik vond het een erg gave ervaring. Het voelt best bijzonder om zo’n unieke boot te mogen besturen.

Jan, bedankt.

Cas heeft me al dagen aan de kop zitten zeuren dat hij een kartonnen doos wil hebben om een hut te kunnen bouwen. Maar hoe kom je aan zo’n grote doos?

Ik even gekeken wat een nieuwe TV kost. De prijs viel wel mee, maar de doos was te dun ;-)

Bij ons in de straat woont de eigenaar van Quick Rep, een electro en witgoedzaak bij ons in de buurt. Ik ben samen met Cas gaan aanbellen om te vragen of hij nog oude dozen heeft. “Geen probleem, kom maar een keer langs de zaak”. We hebben maar gelijk 2 grote dozen gevraagd, zodat Janne ook een hut kan bouwen.

Ik heb in beide een deur en raam gesneden met een mes. Vervolgens nog een kruipdeur voor een kruipgang. Morgen ga ik er nog blokken op maken, zodat het op een kasteel lijkt.

Klik hier voor meer foto’s.

Meisjes hebben een poppenkast, maar wat hebben de jongens dan? Cas speelt regelmatig met de lego. Dan ligt die languit op de grond. Leuk om te zien, maar ik kan kan me indenken dat hij na een tijd niet meer confortabel ligt.

Nu hebben we een idee opgedaan bij vrienden van ons. Die hebben een 'legotafel'. Een kleine tafel op 'speelhoogte', met beschildering van straten, zand en water.

Gelukkig heeft Cas een handige papa, die ook zo'n mooie legotafel kan maken. En dat allen van resthout, en restverf. Totale kosten: 10 euro voor een pot blanke lak, en twee weekende doorwerken.

Resultaat: 

Kijk eens wat mijn kinderen netjes aan tafel zitten. Terwijl Cas aan het worstellen is met een worst die bijna langer is dan hijzelf, zit Janne zichtbaar te genieten door d'r handen maximaal te benutten bij het opslurpen van de spagetti.

Klik maar eens hier, en dan zie je enkele foto's die gemaakt zijn tijdens een weekendje Duitsland met de Stam.